Coś każe mi wierzyć

W dniu 5 lipca 2015 roku odbył się kolejny, czwarty już wernisaż artystyczny w Rudnie. Z jakiegoś powodu coś każe mi wierzyć w tą imprezę i jest ona dla mnie istotna. Z jakiego? Być może istotność wypiłem w mlekiem Matki. Choć w tym przypadku Matki chrzestnej.

Chciałem pokazać Wam kilka minut materiału zarejestrowanego komórką i zastanawiałem się, jaki wybrać podkład muzyczny. Filmik miał mieć dwie części. Pierwsza miała mówić, że źle się dzieje a druga, że tacy ludzie i takie imprezy jak w Rudnie mogą uratować nas od obecnego zaganiania. W efekcie część pierwsza poleciała do kosza ze względu na swój przybijający brak optymizmu. Myśląc nad utworem do części lamentu i żalu moje szare komórki wypełnił Krzysiek Wawrzyniak. Nie dlatego, że mam do niego żal albo, że jest człowiekiem lamentującym, lecz dlatego, że coś mi każe w niego wierzyć. Kiedyś podarował mi płytę, znaczy taką przegrywajke na kompie na czymś okrągłym z napisem CD. Pomyślałem, że to jest to. Znam może z 10 osób, które kiedykolwiek słyszały to nazwisko to znaczy, że na tej płycie jest ten numer, którego szukam. No i numer znalazłem. Poszukałem go jeszcze na YT i okazało się, że istnieją dwie wersje, pierwsza w rodzinnym składzie zespołu Drużyna Wawrzyna a druga z dokooptowanym Michałem Wiśniewskim. I to jest kolejny fenomen, gdyż znajomych lubiących Michała to nawet 10 nie mam. A mi od zawsze coś każe w niego wierzyć. Piosenka, która miała być wykorzystana to „Jaki Pan taki kram” a jej mizerny teledysk można zobaczyć tu: link.

Wracając do wernisażu oczywiście za rok również planujemy tam Być, może nawet Więcej. Jedyne co nie współgra z naszą ideą to tytułowe, „Co było nie wróci”. Otóż „Eko to mało” namawia, aby cofnąć się naprzód, tylko po to, aby wróciło, co było.

Wernisaż Rudno 2015 – CO BYŁO NIE WRÓCI. PAMIĘCI BUŁATA OKUDŻAWY

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *